Kultpress.com » şeir

Ayxan Kiçikbəy – 3 şeir

admin — Tue, 02 Feb 2010 12:01:18 +0000

TRAGİKOMEDİYA

Dostum!
Gəl, gülək
gecələri evlərinin bir küncündə
kirimişcə ağlayan bığlı kişilərə,
asfalt yollara baxıb əsgər oğlunu
gözləyən gözü yaşlı analara

Dostum!
Gəl, gülək
ata-anasını itirən,
gecələrini qəbirstanlıqda
keçirən uşaqlara

Dostum!
Baxaq həyata, dişlərimizi ağardaq
Gəl, gülək
həmişə sevirəm deyib
sevgisini pula satan gözəl qızlara
Gəl, gülək
“bu da gələr, bu da keçər, ağlama”
deyən ümidli insanlara

Dostum!
Mən tozlu-torpaqlı,
Sən islanmış yolların yolçusu
Gəl, gülək ikimizə
sevərkən ölən sənə
və doğarkən ölən mənə
Sonra qollarını sar boynuma,
mən də sənə sarılım
Xeyli beləcə ağlayaq,
göz yaşlarımız da qarışsın bir-birinə
Dostum! Qoy, baxanlar doyunca gülsünlər
həyatın ağlamalı səhnələrinə

19.01.10

***

KƏNDİMİZƏ SONATA

Yeddi təpənin arxasından gəlirəm
Orda bir araba, bir qoca vardı
Arıq atının nal izləri
Bir də yorğun yerişləri
Hopmuşdu torpağın islaq üzünə

Yeddi təpənin arxasından gəlirəm
Yaddaşımdan silinmiş evin xatirələrindən
Babamın qeyb olmuş əllərinin istisindən
Nənəmin divardakı şəklinin lal baxışından

Yamacları yaddaşımda qalacaqdı
Ləpirlərim torpaqda
Bu yol dartıb məni bura gətirməsəydi

Hər şey yadımdadı, hər şey
Yeddi təpənin arxasında
Günəşin bir ayrı cür doğması
Ağacların insanlara gülümsəməsi

26.01.10

***

KEÇƏN GÜNLƏR

Atama

Bir film kimi, bir serial kimi
Uzunmuş ömrün günləri
Çiynimə almışam günləri, ayları

Bir sevda qalmışdır uzaqlarda
On səkkiz yaşında
Yağışın içində islanan günlər
O axan çaylar,
Açılıb, solub yox olan günlər

Hardasa qatarla yüyürür yenə
Bir günəş hardasa gülümsəyir kimsəyə
Bir uşaq dayanıb pəncərə önündə

Bir film kimi, bir serial kimi
Sonu yaxşılıqlarla bitən nağıllar kimi
Düşmür göydən üç alma

Bir qoca keçir səkiylə
Gözləri ilə öpür keçən günləri

27.01.10

(c) Ayxan Kiçikbəy

II Qismət – Olmamalıydı

admin — Wed, 25 Nov 2009 19:46:56 +0000

Bu qədər asan olmamalıydı hər şey…
Tanışlardan telefon nömrəni götürmək,
əlini tutmaq, evə ötürmək
əvvəl dodaqlarına
sonra xətrinə dəymək
bu qədər asan olmamalıydı…

ikimiz də istədiyimizə çatan kimi tükəndik .
ikimiz də olduğumuzdan
artıq olduq görünür.
Bu qədər asan olmamalıydı…

Nəyisə, nələrisə yarım saxlamalı,
tam paylaşmamalı,
tam bölüşməməliydik…
Az zəngləşməli,
mesajların sayını azaltmalı
və bəlkə də heç öpüşməməliydik…
bizə aid olan hər dərdi
özümüz
ancaq özümüz çəkməliydik.

Yersiz incimələrin ,
küsmələrin arasına gülüş tökməliydik.
Bu qədər asan olmamalıydı…

Binaları, maşınları, küçələri
telefonda səhəri açdığımız gecələri
unutmaq,
şəkillərini silmək,
sonra adını telefondan pozmaq
və bu gecə
bu şeiri belə birnəfəsə yazmaq
asan olmamalıydı.

MƏNİ BAĞIŞLAMA !

(c) II Qismət

Nahid-Bağışla məni

admin — Wed, 25 Nov 2009 19:41:45 +0000

verilmiş sözlərini, arzularını
xatırlayıram bu sevginin
səni atan evindən “xoşbəxt ol”
sözləri ilə çıxardığım günü.
balaca maşın alacaqdım sənə
bağışla, amma
hərdən düşünürəm ki buna görə “hə” demişdin mənə.
baxçasında güllər açan evimiz olacaqdı demişdim,
gəzəcəkdik yayları doya-doya
bayramları yoka tək bəziyəcəkdi səni
qızılla, gümüşlə
öpəcəkdim səni hər işdən gələndə
şirin gülüşlə
dünyanın yox, evimin xoşbəxdi edəcəkdim səni
bağışla məni…
bilirəm, yorulmusan kirayə ev işlərindən,
deyingən qonşuların əlindən
vədlərimin heç birini bəxş etmədim sənə
bilirəm, dodağının altında hərdən lənət oxuyursan mənə,
mənə gəldiyin günə.
nə ev aldım, nə maşın, nə də
gülər üzlə qayıtdım kirayəli evimə
bacardığım tək şey oldu
o da heç vaxt xəyanət etmədim sənə.

(c) Nahid