Bilirəm sən gəlmişdin mənim yanıma.
Amma nədənsə danışmadıq o gecə.
Ikimiz də bir nöqtəyə zilləmişdik gözümüzü.
Hərdən bir-birimizə baxırdıq.
Amma necə başlayacağımızı bilmirdik.
Sen gəlməmişdən ehtiraslı bir filmə baxmışdım.
Özümdə deyildim həmin gecə.
Siqaretimnən təklif etdim sənə.
Nədənsə sən də siqaretdən çəkdin.
Və başladıq.

Sen başını mənim çiynimə qoydun.
Mən tellərini oxşamağa başladım.
Sonra da səni öpməyə başladım.
Sensə sakitcə qalmışdın.
Paltarının birinci düyməsini güclə açdın.
Taqətsiz olduğundan bunu mən davam etdirdim.
Bu gecəni bir yerdə keçirdik.
Hislərimizin coşması bizi birləşdirmişdi…
…İndi səni qorxmadan gəldiyin həmin yoldan geriyə yola salıram.
Ağlamaqdan elə saralmışdın ki, men də nə edəcəyimi bilmirdim.
Yolboyu ağlayırdın.
Amma yenə danışmırdıq.
Üç ay keçdi həmin gündən.
Mən sizə zəng etdiyimdə intihar etdiyini öyrəndim.
Heç körpəmizi də düşünməmişdin.
Bu gecə də səni gözləyirəm.
Amma bu gecə o gecə deyil.
Həm də sən yoxsan yanımda…

(c) Elmin Bədəlov

Yuxumu suya danışdım,
Dedim hər sözümü…
Sonra bir daş atdım,
Titrətdim suyun üzünü…
Gözlərin kimi
Elə bil, çox qorxdu su,
Görəsən gördü kimi?
Axı yox idi yuxumun
Heç bir qorxusu…

[hekayə]
Bu kiçik bir oğlanın hekayəsidi…

Ekvatordan aşağıda, cənub yarımkürəsində
Hardasa afrikanın aclıq qoxan bir ölkəsində
Yerin cazibəsini hələ başa düşməyən
Qarın nə olduğunu bilməyən, soyuqda büzüşməyən
Aclıqdan havada asılı qalan
Zəif məktəblinin verdiyi sual indi də yadımdadı:

“Cənubdayıqsa niyə hər şeyə tərsinə baxmırıq?
…niyə, yuxarı düşmürük, aşağı qalxmırıq?”

(c) Musa Əfəndi

Dostum!
Gəl, gülək
gecələri evlərinin bir küncündə
kirimişcə ağlayan bığlı kişilərə,
asfalt yollara baxıb əsgər oğlunu
gözləyən gözü yaşlı analara

Dostum!
Gəl, gülək
ata-anasını itirən,
gecələrini qəbirstanlıqda
keçirən uşaqlara

Dostum!
Baxaq həyata, dişlərimizi ağardaq
Gəl, gülək
həmişə sevirəm deyib
sevgisini pula satan gözəl qızlara
Gəl, gülək
“bu da gələr, bu da keçər, ağlama”
deyən ümidli insanlara

Dostum!
Mən tozlu-torpaqlı,
Sən islanmış yolların yolçusu
Gəl, gülək ikimizə
sevərkən ölən sənə
və doğarkən ölən mənə
Sonra qollarını sar boynuma,
mən də sənə sarılım
Xeyli beləcə ağlayaq,
göz yaşlarımız da qarışsın bir-birinə
Dostum! Qoy, baxanlar doyunca gülsünlər
həyatın ağlamalı səhnələrinə

19.01.10

***

KƏNDİMİZƏ SONATA

Yeddi təpənin arxasından gəlirəm
Orda bir araba, bir qoca vardı
Arıq atının nal izləri
Bir də yorğun yerişləri
Hopmuşdu torpağın islaq üzünə

Yeddi təpənin arxasından gəlirəm
Yaddaşımdan silinmiş evin xatirələrindən
Babamın qeyb olmuş əllərinin istisindən
Nənəmin divardakı şəklinin lal baxışından

Yamacları yaddaşımda qalacaqdı
Ləpirlərim torpaqda
Bu yol dartıb məni bura gətirməsəydi

Hər şey yadımdadı, hər şey
Yeddi təpənin arxasında
Günəşin bir ayrı cür doğması
Ağacların insanlara gülümsəməsi

26.01.10

***

KEÇƏN GÜNLƏR

Atama

Bir film kimi, bir serial kimi
Uzunmuş ömrün günləri
Çiynimə almışam günləri, ayları

Bir sevda qalmışdır uzaqlarda
On səkkiz yaşında
Yağışın içində islanan günlər
O axan çaylar,
Açılıb, solub yox olan günlər

Hardasa qatarla yüyürür yenə
Bir günəş hardasa gülümsəyir kimsəyə
Bir uşaq dayanıb pəncərə önündə

Bir film kimi, bir serial kimi
Sonu yaxşılıqlarla bitən nağıllar kimi
Düşmür göydən üç alma

Bir qoca keçir səkiylə
Gözləri ilə öpür keçən günləri

27.01.10

(c) Ayxan Kiçikbəy

Riyaziyyat müəllimlərinə

Sevgi +sevgi,
Mən + sən boyda
Kədər,
Kədər + Yeni il sevinci…
= həsrət
Həsrət- həsrət
= day bundan o tərəfəsi yoxdur…

Səni istəyirəm…

Hər dəfə…
Xəyal olub
Gözlərimin önündə dayananda
Səni istəyirəm…
Hər dəfə…
Əlçatmaz yuxulardan oyananda
Qaranlıqdan qorxan körpələr kimi
Ağlayıram…
Onlar analarını istəyir,
Mənsə, səni…

***
Qayıdıb gəlmisən…
Baxdım, üzündə acı təbəssüm donub qalmışdı
Nooldu, nə tez fikrin dəyişdi?
Dünən ayrılanda sevinən sən deyildin?
Mənə lazım deyil, yalandan ağlamağın…
Götür yerdəki göz yaşlarını,
Bir də mənə verdiyin ətirli qələmi…
O qapı, o da sən.
Çıx get.
Qapını yavaş çırp
Ürəyimi çartladarsan…

Ayrılığın sağlığına…

Götür içək,
Ayrılığın sağlığına…
Mən bir siqaret yandırım,
sonra içimdəki nifrəti
duman-duman buraxım sənə sarı.
Sonra mənə nağıl danış,
başımı qoyum dizinin üstə…
Nə göydən,nə yerdən…
Sevgidən,
yalnız sevgidən danış nağıl…
Və sonra denən ki,
“Yuxun şirin olsun”

07.01.2010

(c) Orxan Zaman

O
yağmurda çimər ,
günəşdə qızınar.
saçında bitlərin marşrut darısqallığı,
metro basabası var.
Onun üçün fərqi yoxdu
mənim,sənin, onun
Obamanın,Klintonun
gəlməsi getməsi
Azərbaycanın Fransaya uzudması
Albaniyayla heç-heçə etməsi
fərqi yoxdu qəti.
O bu şəhəri, bu məmləkəti
zibil yeşikləriylə tanıyar.
Ümid
onun üçün
bir zibil yeşiyindən
o birinə qədər məsafə…
mikrodalğada fırlanan qrilləri görəndə düşünər ki,
toyuqlar da məndən üz çevirir.

… çiçək dükanın önündə dayanıb
qızılgüllərə baxan bomjun
gözlərində Füzuli şeir yazır.
Nəsə düşünür bomj …
Əllərini ciblərinə salır.
Cibindən
oynamaqdan yorulub ölən siçanlar çıxır…

(c) Qismət Rüstəmov

Sevgi bir nağıl deyil,
Eşidirsən, Dafi?
Oxuyub qurtarasan,
Sevgi bir dəniz deyil,
Dərinində batasan
Bir gün sevəndə məni başa düşərsən
Sevgisi dönər olan Dafi.

(c) Orxan Zaman

(c) Ayxan Kiçikbəy

ikimiz  də  istədiyimizə  çatan  kimi tükəndik .
ikimiz  də  olduğumuzdan
artıq  olduq görünür.
Bu  qədər  asan  olmamalıydı…

Nəyisə,  nələrisə yarım  saxlamalı,
tam  paylaşmamalı,
tam  bölüşməməliydik…
Az zəngləşməli,
mesajların  sayını azaltmalı
və  bəlkə  də heç  öpüşməməliydik…
bizə  aid  olan  hər  dərdi
özümüz
ancaq  özümüz çəkməliydik.

Yersiz  incimələrin  ,
küsmələrin  arasına gülüş  tökməliydik.
Bu  qədər  asan  olmamalıydı…

Binaları,  maşınları,  küçələri
telefonda  səhəri açdığımız  gecələri
unutmaq,
şəkillərini silmək,
sonra  adını  telefondan  pozmaq
və  bu  gecə
bu  şeiri belə birnəfəsə  yazmaq
asan  olmamalıydı.

MƏNİ  BAĞIŞLAMA !

(c) II Qismət

(c) Nahid